Geschiedenis van de club

Het is belangrijk dat de ouderen hun verhalen doorgeven aan de latere generaties. 
Heel de film van het ontstaan en de groei van onze vereniging ontrolt zich voortdurend voor mijn ogen. De liefhebbers wil ik deze film niet onthouden. 
Aan elke geschiedenis is er een voorgeschiedenis. Laten wij daar mee beginnen. 

 

De meeste van onze stichters (Rik Hobin †, Jacques Lemaire, Flor Maes †, Paul Stappers †, Emile Swaelen, Joop Traa, Edwig van de Vorst † en Marcel Wouters) waren reeds lang lid van een tennisclub die na een jarenlang verblijf aan de Sterrenlaan, haar tenten had opgeslagen in het complex Ter Elst. Na een tweetal jaren bleek dat de relatie eigenaar-huurder haar beste tijd had gekend en dat een verdere samenwerking liefst tot het verleden zou behoren. Deze tennisclub besloot haar activiteiten te verplaatsen naar Reet. 

Dit was voor de meeste vaders van opgroeiende en schoolgaande kinderen de doodsteek. Een verhuis naar Reet, met onmogelijke verplaatsingen met de fiets, zagen wij niet zitten. Rik Hobin, als kroostrijke vader, beschikte thuis over een eigen tennisveld, en stelde onmiddellijk voor, in afwachting van het vinden van andere speelmogelijkheden, zijn terrein ter beschikking te stellen. 

De gemeentelijke tennisvelden van Het Rooi te Berchem brachten de oplossing. Deze werden tot dan toe slechts sporadisch gebruikt. Dankzij zijn persoonlijke en professionele relaties slaagde Rik er in deze locatie onder onze regie te krijgen. De V.Z.W. Het Rooi werd gesticht, de nodige leden traden toe en wij hebben er een heerlijke tijd meegemaakt. Bijzonder de toenmalige jeugd denkt hier met vertedering aan terug. Doch geen rozen zonder doornen en welke. Door het politieke gekonkel en de voortdurende tendentieuze berichtgeving in de kranten werd het privé-karakter van onze club onmogelijk. Politiecontrole en processen-verbaal wegens geluidsoverlast waren het neusje van de zalm. 

Dan maar op zoek naar eigen velden en een eigen sportcomplex. Na intensief zoekwerk werden de huidige terreinen als geschikt bevonden. De start van het grote werk begon dan pas. Stichten van een nieuwe V.Z.W. Ter Linden (Het Rooi bestond nog voor haar afwikkeling) en wel in datum van 6 januari 1979 voor 07/2010 notaris Etienne Verbeeck, met als eerste voorzitter, onze betreurde Rik Hobin. 

 

Het maatschappelijk doel werd duidelijk onderschreven: 

"Het bevorderen van de tennissport en andere sporten voor haar leden, het ter beschikking stellen van terreinen en lokalen voor het beoefenen van deze sporten en het inrichten, het aanmoedigen, het ontwikkelen van een gemeenschapsleven met cultureel, sportief, ontspannend en liefdadig karakter." 

Alhoewel niet uitdrukkelijk vermeld in de statuten werd gekozen voor een christelijk en vlaams profiel. 

Ik meen dat wij toen een unieke realisatie hebben neergezet. Een tennisclub, onder vorm van een V.Z.W., met eigen velden en instellingen. Een investering die bij de aanvang over de 22M BEF beliep. Dit had nooit gekund zonder de genereuze steun van de leden bij middel van een lening van 7M BEF. De Bank stond een hypothecaire lening toe van 9M BEF en een kaskrediet van 2M BEF, de Brouwerij Haacht een lening van 1M BEF. Het positief saldo van Het Rooi diende statutair bij de liquidatie overgedragen aan een andere V.Z.W. die hetzelfde doel nastreefde. Dit hebben wij dan ook gedaan en voorzag ons nog eens van ongeveer 1M BEF. Door het op voorhand innen van de wintertennis en de tennisgelden konden wij de zaak rond krijgen. 

Na het beëindigen van het zomerseizoen van Het Rooi konden wij dan ook begin oktober 1979 overgaan tot de ingebruikneming van de binnenvelden. De voltooiing van de buitenvelden was klaar voor het seizoen 1980. 

Na 1 jaar werden onze plannen en budgetten reeds doorkruist. Door de verkopers van de gronden werden wij verwittigd dat wij buren zouden krijgen, nml. Ter Eiken. Om ten minste een zekere afstand tussen de 2 complexen te bewaren waren wij praktisch verplicht een bijkomende strook aan te kopen van ong. 20 m. breed en dit op de volledige diepte van onze grond. Het is de strook waar zich o.m. het minitennisterrein, de petanque-velden en het grasveld bevinden. Om dit te financieren hebben wij van alle leden gedurende 3 j. een bijkomende bijdrage gevraagd. 

Alsof dit nog niet volstond werd na enkele jaren reeds beslist deze strook nuttig aan te wenden. Een oefenmuur werd aangelegd, het toenmalige volleybalveld en het petanqueveld volgden. Weer een nieuwe financiering. Op dat ogenblik begon de bank echter moeilijk te doen zodat deze financiering niet van een leien dakje liep. Doch ook dat geraakte opgelost. 

Een grote sprong voorwaarts werd in de jaren 1991/1992 verwezenlijkt door de uitbreiding van de binnenterreinen van 2 tot 3 en de vergroting van het clubhuis. Dit vergde een bijkomende investering van ong. 13M BEF. Hiervoor werden de nodige fondsen gevonden door een hypoth. lening bij de Bank en persoonlijke leningen van zekere leden. 

Enkele jaren geleden werd het hardcourt tennisveld omgetoverd tot een gemalen baksteenterrein en werd een miditennisveld aangelegd. 

 

Marcel Wouters